ابو بكر آن مبلغ را از همسر خود گرفته ببيت المال پس داد و به او گفت : اين مازاد روزى ماست آنگاه به مقدار همان مبلغ از مخارج يوميه كاست و بسود بيت المال نگهداشت هر چه هم در گذشته گرفته بود به همان ميزان اضافه كه همسر او توانست بكاهد حساب كرد و از ملك و مال شخص خود گرفت و ببيت المال پس داد . ( مؤلف گويد : ) به خدا سوگند اين منتهاى پرهيزگارى و تقوى مىباشد الحق سزاوار اين بود ( كه در خلافت ) حق تقدم و پيشوائى داشته باشد . خداوند از او خشنود باشد و او را هم خشنود نمايد . ابو بكر در خانه خود نزد همسر خويش حبيبه دختر خارجه در سنح ( محل خارج از مدينه ) مدت شش ماه بعد از خلافت زيست نمود . او از آن خانه تا شهر پياده ميرفت گاهى هم سوار اسب خود مىشد . او نماز را در حال پيشنمازى ادا مىكرد و پس از اداى نماز عشا باز به خانه خود در سنح برميگشت ، اگر گاهى غيبت ميكرد عمر بجانشينى او پيشنماز مىشد . او همه روزه براى داد و ستد ( بازرگان و سمسار بود ) ببازار ميرفت و مشغول خريد و فروش مىشد . او گله گوسفند داشت كه گاهى شخصا چوپانى آن را بر عهده ميگرفت گاهى هم با گله‌هاى مردم و به عهده آنها واگذار مىنمود . او براى مردم و محض مساعدت با آنها شير گله آنها را هم ميدوشيد چون بمقام خلافت رسيد يكى از زنان ده گفت : ديگر او فرصتى نخواهد داشت كه گلهء ما را بدوشد ( براى ما ) او شنيد و گفت : آرى . بجان خودم سوگند من دوشيدن را ادامه خواهم داد تا گفته نشود كه ابو بكر بسبب مقام از اين كار استنكاف نموده . او همان كار دوشيدن و مساعدت مردم را ادامه داد . پس از شش ماه به شهر مدينه منتقل شد . پس از آن گفت : كار شخصى و بازرگانى من با كار مردم سازگار نيست . بايد براى كار خلافت مجرد شوم تا بتوانم به كار مردم رسيدگى كنم . او از كار داد و ستد خوددارى و مخارج خود را از بيت المال تأمين و دريافت مىنمود .